Ik ben opgegroeid in een gereformeerd vrijgemaakt gezin. 5 jaar geleden ben ik overspannen geraakt en die periode heb ik ervaren als een zwarte tijd. Ik had al gauw door dat ik eigenlijk gekooid leefde. Maar ik kan met heel veel dankbaarheid naar die periode terug kijken, want het was die tijd dat ik God mocht gaan ervaren als een Vader in de Hemel.

Ik werd me erg bewust van Hem en ging Hem overal in betrekken, wat ik absoluut niet gewend was van mijzelf. In diezelfde tijd ben ik een boek op mijn kamer aan het lezen over Maria, moeder van Jezus. En het verhaal was bij het moment aangekomen dat Jezus gekruisigd werd. Toen was het net of ik in dat verhaal kroop en naast Maria stond. En het was net of ik de pijn in haar hart kon voelen, maar toen keek ik van haar weg en zag Jezus hangen. Ik besefte toen zo intens dat Jezus daar hing voor mij. En er kwam zo’n verdriet over mij heen, ik kon niet anders dan gaan knielen voor dat kruis en alleen maar huilen en uitroepen ‘Jezus, vergeef mij’. Er ging een film in mijn hoofd voorbij met allemaal zonden, en ik maar huilen, en het ging maar door en toen zag ik dat mijn hand reikte naar iets aan een boom en ik besefte intens dat IK geplukt had in het paradijs… en ik kon alleen maar huilen en om vergeving vragen.

Maar toen dit allemaal voorbij was merkte ik aan mezelf dat er iets veranderd was. Ik voelde een intense vrede en een enorme blijdschap in mijn hart..heel bijzonder. Ik begreep het niet en riep toen hardop “Vader, wat is er gebeurd..wie ben ik eigenlijk?” en toen die woorden in mijn hart, zo duidelijk “Jij bent van mij”. Weer moest ik toen huilen, maar nu van blijdschap. Mijn kooi was weg! En ik kreeg een verlangen om gedoopt te worden, dus ben ik onder de douche gegaan. Later, toen alles meer en meer een plek ging krijgen en ik begreep dat ik een wedergeboorte had meegemaakt, ben ik ook dat doopverlangen gaan onderzoeken. Voor mij was geloofsdoop een woord dat niet in mijn geestelijke woordenboek voorkwam, evenals wedergeboorte.

Maar Vader God heeft mij aan de hand genomen en alles mocht ik gaan ontdekken met mijn nieuwe geestelijke ogen en oren. Ik ging niet in de Bijbel lezen, maar ik ging er uit drinken. En dat verlangen om Jezus na te volgen, is steeds meer en meer een intens verlangen in mijn leven geworden. En het heeft me tot hier toe gebracht.

Ik kan niet anders zeggen dan “Mijn Jezus, mijn Redder, Heer, er is niemand dan U.” Dank U voor het wonder van het kruis!

Zondag 24 augustus 2008