Tot slot na deel 1: kinderdoop en deel 2: geloofsdoop, hoe ga je om met verschillend denken over de doop?

Eerst nog even dit. Naar aanleiding van het stukje over de kinderdoop, kwam nog ter sprake, of de kinderdoop niet in plaats van de besnijdenis is gekomen. Het antwoord moet zijn: nee. Het spoor van het Nieuwe Testament, het Nieuwe Verbond, is nadrukkelijk een koppeling tussen geloof en doop. En nergens staat in de Bijbel, dat de doop in plaats van de besnijdenis is gekomen. Dat staat ook niet in Kolossenzen 2:11 en 12, zoals het doopformulier uit de GKv zegt. In die Bijbeltekst gaat het over de besnijdenis van het hart, zeg maar, de echte besnijdenis in geloof. De besnijdenis van het hart, waarover ook wordt gesproken in het Oude Testament, bijvoorbeeld in Deuteronomium of in Jeremia. Doordenkertje, heb je er wel eens over nagedacht, waarom kleine meisjes gedoopt worden?

Verder met verschillend denken over de doop. Een aantal verschillen vind ik minder belangrijk. Bijvoorbeeld: onderdompeling of besprenkeling. Dopen is van oorsprong onderdompelen; het Griekse woord voor dopen ‘baptizo’ betekent onderdompelen. Een besprenkeling is eigenlijk een onnodige vereenvoudiging. Ik ken hele verhandelingen, die speciaal over het onderdompelen gaan, en daarom de ‘kinderbesprenkeling’ afwijzen. Maar ik zou zeggen, het zit hem niet zozeer in de vorm, maar in de inhoud.

Alles in één kerk?
Maar kun je dan alle verschillen als minder belangrijk zien? Het boekje ‘Dopen en laten dopen‘ is geschreven door Evert W. van der Poll, een predikant die afkomstig is uit de Samen-op-weg hoek. En in het boekje zoekt hij naar de inpassing van verschillende meningen in één kerk. Bijvoorbeeld kinderzegening naast kinderdoop, en plaats voor een zogenaamde ‘bevestigingsdoop’. Geen herdoop of overdoop, maar een bevestigingsdoop. Ligt daar dan de oplossing? Ruimte geven voor andersdenkenden? Zodat alles in één kerk mogelijk is, kinderdoop en kinderzegening, belijdenis naast geloofsdoop? Of wordt het dan een ‘van alles wat - maar net niet’ kerk? Of moet je toch constateren, dat anders denken over de geloofsdoop, toch een compleet ander spoor is? En dat het maar ‘beter’ is, om meerdere kerken naast elkaar te laten bestaan?

Een ander spoor. Op het moment dat ik tot een levend geloof kwam, ging ik nadenken en echt Bijbel lezen. En veel dingen krijgen dan een andere betekenis. Daar moet je wel bij bedenken, dat ik uit een wereld kom, waarbij het belangrijk was dat je iets doet ‘zoals het hoort, dan kom je er wel’. En de verschillen tussen kerken zitten niet alleen in de doop. De verschillen zijn in de praktijk veel groter, er is verschil in liturgie, muziek, visie, noem maar op, zie daarvoor ook eerdere berichten. Het hangt niet van de doop af, maar je mening over kerkelijke onderwerpen bepaalt toch wel de keus voor een kerk, en alles wat daarbij hoort (mooie reactie van Aukelien in dat artikel).

Als je eenmaal anders denkt, dan wordt het wel heel moeilijk om nog in de GKv te zitten. In eenheid. Je constateert dan toch, dat de verschillen erg groot zijn, te groot om lid te blijven van die kerk. Natuurlijk kan ik iemand respecteren, die vanuit zijn overtuiging, zijn kind laat dopen. Of kan ik met alle plezier naar de belijdenis van mijn neefje R. gaan, vanwege zijn hartstochtelijke keuze. Maar kan ik dan lid blijven van zo’n kerkgenootschap? Nee, dat vind ik een stap te ver. Overigens is afscheid nemen (en al het andere waarmee je te maken krijgt) ook een pijnlijke keus, helemaal als je het wel naar de zin hebt in een kerk. Samengevat: een andere visie op allerlei onderwerpen, leidt ook tot een keus voor een andere kerk. En niet alleen omdat je dat zelf wilt, maar ook omdat je onrust kunt brengen in een kerk.

De Bijbel als basis
En dan te bedenken, dat we allemaal op grond van dezelfde Bijbel tot een keus komen, zowel de mensen in de GKv, als de baptisten. En iedereen is, vanuit die Bijbel, overtuigd van zijn gelijk. Maar doopwater brengt ook scheiding. Scheiding tussen oud en nieuw leven. Maar het kan ook scheiding brengen in relaties. Zo hoorde ik van iemand, die de baptistenkerk de kerk van de antichrist noemde. Dan heb je wat mij betreft toch echt niet begrepen. Denk je nu werkelijk, dat baptisten een andere basis hebben dan de Bijbel?

Als afsluiting
Waarom schrijf ik dit? Wil ik overtuigen? Of mijn gelijk halen? Nee, ik wil graag mijn tijd voor bezinning, voor wat betreft de doop, op een rij zetten. Maar ik wil wel prikkelen tot nadenken. Onderzoek het zelf en behoud het goede. En als jij, op grond van de Bijbel, er 100% van overtuigd bent dat je of door geloofsdoop, of door kinderdoop, gehoorzaam moet zijn aan je Hemelse Vader, dan is dat wat Hij van je vraagt. Dat is ten eerste God liefhebben. En ten tweede kun je je naaste liefhebben als jezelf, door hem te respecteren om zijn keus!