Ik zal niet elke zondag een verslagje schrijven, dat wordt eentonig, maar zo af en toe zal ik iets schrijven over de dingen die voor mij nieuw zijn. Vandaag was de startdienst voor het nieuwe seizoen. Het was een gezinsdienst in het teken van het kinder- en jeugdwerk. Een gezinsdienst betekent ook, veel kleine kinderen in de kerk. Dus ook veel geluid, pratende kinderen, lopende kinderen, noem maar op. Even wennen, maar ook wel erg gezellig.

We begonnen, onder leiding van een fitness-instructrice, met een warming up. Humor. Daarna aanbidding met prachtige liederen, aansluitend het opdragen van kinderen. Vervolgens een korte preek over de zegeningen, de jeugd in de VBG. Jeugd die actief is, bijvoorbeeld zonder schroom evangeliseert met tientallen tegelijk. En die prachtige jeugddiensten helemaal zelf organiseert. Heel bijzonder om te horen, jeugd die ruimte krijgt en neemt voor allerlei dingen. Vervolgens werd iedereen die actief is in het kinder- en jeugdwerk gezegend, eerst door de voorganger, daarna door de gemeente met een zegenlied. Daarbij worden ook de handen opgelegd. 

Tot slot de zegen voor iedereen. Waarbij aan de vaders en moeders gevraagd werd om de kinderen de handen op te leggen, en te zegenen. Heel mooi, ontroerend, en heel Bijbels.